Çok sevdiğim bir söz vardır: "Günümüzde hakiki üniversite, iyi bir kitap koleksiyonudur... " Çiçero da "Bir bahçen ve bir kitaplığın varsa, hiç bir eksiğin yok demektir" der. Gerçi iyi bir kitap koleksiyonum olduğunu iddia edemem; ancak, çocukluğumdan beri alıp biriktirerek konularına göre tasnif ettiğim kitaplarım, en vefalı ve en faydalı dostlarım olmuştur... Genellikle Hukuk, Türk Edebiyatı ve İstanbul Mimarisi ağırlıklı kütüphanemdeki kitaplarımın toplam sayısı 3000'dir. Bunların dışında, bu güne kadar okuduğum 1000 kitap ile çeşitli dergi ve gazeteleri saymasak dahi, verim alınabilecek yeterli bir kültür kaynağının oluştuğunu görünce, "kütüphanelerin bizatihi kendilerinin yayınlar yapması" düşünce ve arzumu kendi kütüphanem bakımından uygulamaya koymanın zamanı geldiğini gördüm. Kitap; dünyanın en büyük zevkidir, tadına varabilenler için, hiç bir şeyde duyulamayan engin zevkler alınır ondan... Kitap basamaklarını çıkarak yücelen kişiler, isterse diplomasız olsunlar, her meslekten başka kişilerle yüksek insani platformda buluşurlar... Genç insanın gelişmesi yalnız ders kitaplarıyla sağlanamaz. Onun eğitimini, ders programları dışındaki kültür ve sanat etkinlikleriyle tamamlamak gerekir. Bunun da ana aracı, yine kitaptır; okuyan insan yolunu, kısa sürede bulur... Kitap, ömrü uzatmanın da ilacıdır: Kitap sevenlerin ve okuyanların yaşayışı dolu, zengin ve uzundur. Kitap arkadaşlığı yaşamın fırtınalarına ve günlük hayatın müptezelliğine karşı en güvenli kalkandır; mutluluğa insanlar arasında değil, kitaplar arasında yaşayarak varılır. Onlarla vakit geçirmek, gerçek bir saadettir... Fakat insanlarımıza maalesef bu alışkanlığı veremiyoruz. Okumayı alışkanlık, hatta gelenek haline getirebilmeliyiz. Çocuklarımıza, harçlıklarını biriktirip kitap alma alışkanlığı ve kitaplık kurma âdetini aşılayabilmeliyiz. Kitapçı dükkânlarını dolaşmak, bir kitabın içinde birçok ülkeler gezmek, birçok kişilerle tanışmak, ya da eski tanıdıklarımıza rastlamak zevkini yaşamalıyız.

---