Yabancı okulların ve müesseselerin eğitim tarihimizde olduğu kadar, kültür ve siyasi tarihimizde de önemli rolleri olmuştur. İmparatorluğumuzun yıkılışında, kültürümüzün örselenişinde, inançlarımızın ve değerlerimizin terkedilişinde bu kurumların büyük payları vardır. Bu okullar belirli bir dünya görüşünden kaynaklanır, tüm gayretleri Batı'nın Doğu'ya galebe çalma noktasında toplanır. Temel aldıkları felsefe, Hristiyan kaynaktan beslenen Batı hayat tarzının, bütün Doğu'da hükümran olmasıdır. Amaç, bir türlü hazmedilemeyen Müslüman Türk'ün Anadolu'dan tardıdır. Er veya geç '''Şark Meselesi" halledilmelidir. İşte bu esas meseleyi çözebilmek için, XI. yüzyıldan itibaren başlatılan Hristiyan saldırı, çağın ve şartların değişmesiyle yeni bir yapıya kavuşturulur. İnce ve etkili metotlar kullanılır. Savaş artık top-tüfek ve kılıçla değil, fikirle yürütülür. Kültürel, terbiyevi, iktisadi, sosyal ve askeri bütün cephelerde sürdürülür. Hedefte başta ülkemiz olmak üzere, tüm Orta Doğu ve İslam dünyası vardır. Bir büyük mastır plan yapılır. Son burcumuz düşünceye kadar, Hristiyan hamle devam edecektir. Bu hamlede diplomat, misyoner, casus ve tüccar kol kola ve omuz omuzadır. Ülkemizin kıskaca almışı, insanımızın tüm dünyaya gaddar ve vahşi olarak tanıtılışı bu okullar ve bu misyonerler yoluyladır. Onlar, bütün azınlıkları tek tek bağımsız birer Hristiyan devlet olarak var etmekle yetinmezler. Oluk -oluk akıtılan kanımıza rağmen katledilen değil de, katleden olarak tüm dünyaya anons ediliriz. Yunan, Bulgar, Sırp, Ermeni ve benzeri azınlıklar hep mazlum olarak tanıtılır. En küçük bir kıpırdanışımızda, hakkımızı arayışımızda "Düvel-i Muazzama" ve günümüzde "Düvel-i Amerika" ayağa kaldırılır...

---