Öfke ve Adam
Elli yaşlarında bir adam, 1829 yılı ilkbaharının güzel bir sabahında, La Grande-Chartreuse yakınında büyük bir ilçeye giden bir dağ yolunu at üstünde aşıyordu. Bu ilçe, uzun bir vadiyle sınırlanmış kalabalık bir kantonun merkeziydi. Çoğunlukla kuru ve o zaman karların erimesiyle dolu olan yatağı taşlı bir çay, her yana Savoie ve Dauphine tepelerinin egemen olduğu birbirine koşut iki sıradağ arasına sıkışmış bir vadiyi sular. Mourienne dağ dizilerinin ikisindeki görünümlerde bir tür ailevi benzerlik bulunmakla birlikte yabancının yolculuk etmekte olduğu kanton, başka yerlerde boş yere aranabilecek arazi dalgalanışları ve ışık değişiklikleri içerir. Bazen, apansız genişleyen vadi, dağlardan kesintisiz olarak gelen suların her mevsimde pek taze ve pek yumuşak korudukları o yeşillikleri renk renk bir halı gibi göz önüne serer. Bazen, bir su hızarının, bir resim gibi yerleştirilmiş sonradan yapıları, kabuksuz uzun çamlardan malzemesi, çaydan alınıp iyice oyulmuş ve yarıklarından sular fışkıran ağaç oluklarla getirilen aşkı görür. Şurada burada, çiçekli meyve ağaçlarıyla dolu bahçeler arasındaki saman damlı kulübeler çalışarak sürdürülen yoksul bir ömrün esinlendirdiği düşünceleri zihinde uyandırır. Daha ilerde, balık pullarına benzeyen düz ve yuvarlak kiremitlerden yapılmış kırmızı damlı evler,

---