Son senelerde, fizik ve teknik sahadaki ilerlemeler, hekimlere, teşhis ve tedavi hususunda, yeni imkânlar vermiştir. Bu imkanların, layıkıyla kullanılması, hekim ve mütehassısın, bu sahaları, ancak çok iyi tanımaları ile mümkün olabilmektedir. Akustik alanda, odiometri ancak çok hassas âletlerle tatbik edilebilmektedir. Tonal odiometri, birçok bilgiye ve pratik tecrübeye ihtiyaç gösterirken, konuşma odiometrisinde durum çok daha komplikedir. Evvelce, işitmeye ehemmiyet vermeden, sadece, hayatî durum nazarı itibare alınarak, ameliyat endikasyonu konuyor, teşhis için diapazonlar kâfi geliyordu. Hâlen, işitme düzeltici plâstik ameliyatlar, hassas ve ince bir işitme- muayenesi ve esaslı bir endikasyona ihtiyaç gösteriyorlar. Elektro-akustik ölçü âletleri bu gayeler için kullanılmağa başlanmıştır. Fakat, sadece pür tonlarla yapılan kalitatif diagnostik muayenelerin yanında, işitme hassasını bir bütün halinde tayin etmeğe yarayan ve bütün ses komplekslerini ihtiva eden, konuşulan dil ile yapılan kantitatif ölçmeler de ön plâna geçmiştir. Eskiden, bu gayeler için belirli bir materyel ile tatbik edilen, fısıltı ve konuşma sesi muayeneleri, bugün artık elektro-akustik protezlerin verilmesinde, işitme derecesini tayin eden raporların yazılmasında ve meslek ârızalarımn tesbitinde yetersiz kalıyorlar.
Sırasile denenen, bütün hassas muayeneler, işitme kaybının, bir evvel yapılmış olandan daha hatasız bir şekilde tayin edilebilmesi içindir.
BEZOLD’un (14, 15) başladığı ve üzerinde elli seneden fazla bir zamandan beri durulup çalışılan, ton ve konuşma sesini işitmenin hatasız ölçülme işi, odiologlarca malûm olduğu veçhile, tesbiti en güç meselelerin başında gelmektedir. Ağır işiten hastanın şikâyeti, tonları değil, kelimeleri duymamak, anlamamak ve ayırt etmek güçlüğü olduğundan, konuşma odiometrisinin, bugünkü tekâmül etmiş durumu ile yapılan sıhhatli ölçmelerin ehemmiyeti, kendiliğinden ortaya çıkmaktadır...

---