Bizans İmparatorluğu kendi döneminde "Bizans" adıyla anılmıyor, "Bizanslı" kelimesi yalnızca Konstantinopolis'in, yani Boğaziçi'ndeki antik Bizantion'un sakinlerini tanımlamak için kullanılıyordu. İmparatorun Konstantinopolis 'teki uyrukları kendilerine Romei (Romalılar) diyorlardı. Bunun nedeni Roma İmparatorluğu'nun ilk Hıristiyan hükümdarı 1. Constantinus 'un kenti Konstantinapolis'in, Roma'nın üstün konumunu kaybetmesiyle imparatorluğun başkenti olması ve Roma uygarlık geleneklerini Hıristiyan Roma İmparatorluğu'nun devam ettirmesiydi. Roma uygarlığı uygar toplumla özdeşleştiriliyordu. Hıristiyan Ortodoksluk o dünyayı savunup koruyan yol gösterici dini ve ruhani güç olduğu gibi, Tanrı'nın devam eden desteğinin de kefiliydi. Ortodoksluk harfi harfine "doğru inanç" anlamına gelir; Bizanslılar da hayatta kalmak için bunun mutlaka gerekli olduğuna inanıyordu. Yani modern tarihçinin perspektifinden "Bizans," daha uzun bir şekilde "ortaçağın Doğu Roma İmparatorluğu" diye ifade edilebilir, çünkü "Bizans'ın' tarihsel bakımdan gerçek anlamı buydu. Uzun tarihi boyunca imparatorluk, Roma İmparatorluğu'nun batı yarısındaki son kalıntılarının barbar krallıklara dönüştüğü geç 5. yüzyıldan, son Doğu Roma imparatoru XI. Konstantinos'un (hd. 1448-1453) dönemindeki düşüşüne kadar neredeyse aralıksız savaş halindeydi; Güney Balkanlar ve Anadolu'daki stratejik durumu bunu kaçınılmaz kılıyordu. Bizans durmaksızın daha güçlü ya da daha zayıf olan komşularının, ilkin doğudaki Pers İmparatorluğu'nun, daha sonra o bölgede ortaya çıkan çeşitli İslami güçlerin, 6. ve 7. yüzyıllarda kuzeydeki komşuları Slavların, Türki bir halk olan Avarların, 7. yüzyılın sonundan 11. yüzyılın başına kadar Bulgarların, 1l. yüzyılın sonuyla 14. yüzyılda Macarların, daha sonra Sırpların ve nihayet, Yunanistan ve Güney Balkanlar'daki fetihlerinden sonra Osmanlı Türklerinin meydan okumalarına maruz kaldı. Batı Roma İmparatorluğu'ndan arta kalan Batılı güçlerle 5. yüzyılda meydana gelen ilişkiler karmaşık ve gergindi…

---