Yılların yaşlandıramadığı Komiser Davut, ahlak şubeden narkotik şubeye geçtiği günü hatırladı. İçeriye bağırdı sonra:
“Kızım, Aylin!”
“Efendim amirim?”
Komiser ayaklarını masaya uzattı. Cevap vermek istemiyordu. Aylin sordu:
“Amirim, çay getireyim mi?”
“Evet, sana zahmet.”
Davut’un masası hariç her masada birer bilgisayar vardı. Aslında Davut’a da bir bilgisayar vereceklerdi. Ancak Davut bilgisayar kullanmasını bilmiyordu...
Aylin, elinde çayla geldi. Çayı masaya bırakıp işine döndü. Davut, çaydan bir yudum alıp önündeki dosyayı karıştırmaya koyuldu. Sonra önündeki masada oturan Tolga’ya döndü:
“Nerelisin, çocuğum?”
“Biraz önce söyledim ya, amirim Karslıyım!”
“Tamamen unutmuşum. Ben de Erzurumluyum. Güzeldir bizim oralar.”

---