Millî rûhumuzda depolanan, coğrafyamızı bize vatan kılan öz kültürümüzü yeniden fethetmek, sağlam köklerimizden elde edeceğimiz anlam ve değerleri derinlemesine işleyerek, kaybettiğimiz tarih ve kültür bilincini yeniden keşfetmek ve onlardan yararlanarak yeni bir yaşam bilgeliği oluşturmak geleceğimiz adına son derece önemlidir.
Toplumsal hafızamızı sürekli diri tutmak, eski değerlerimizin cevherinden yararlanarak yeniyi inşa etmek kararı hiç şüphesiz millî kültür kodlarımıza güç katar, kalıcı olmalarına vesile olur.
Bu mânâda, destanî çağlardan başlayarak bütün edebî malzememiz ele alınmalı, birey ve toplum algımızın haritası çıkartılmalıdır.
Edebî metinler millî kültürümüzün toplumsal hafızası açısından önemli kaynaklardır. Bu metinleri çözümleyerek ve yorumlayarak sosyal tarihe birer sosyal belge olarak sunabili-
rız.
Edebiyat sosyolojisi ve toplumsal sorunların dili açısından değeri açık olan bu metinler dönemin sosyo-ekonomik ve toplumsal değişiminin anlaşılmasına da değerli katkılar sağlayabilir.
Üzerinde çalıştığımız halk hikâyeleri için de, bu düşünce geçerlidir. Gerek mesneviler gerek halk hikâyeleri ve gerekse realist halk hikâyelerinin özgünlüğünü bozmadan, yeni bir edebî dille ve yeni bir felsefi dokumayla, günümüzün değer yargılarını da katarak, metinleri doğru kavramak ve yorumlamak şartını buna ilave ederek, yeni bir çalışma alanı yaratılabilir...

---