2000 yılı ağustos ayında İnönü Üniversitesi Rektörlüğü görevim sona erecekti. Veda mesajıma cevap veren pek çok dost ve arkadaşım iyi dileklerinden hemen sonra, anılarımı yazmam konusunda öneri ve istekte bulunuyor, bunun bir görev olduğunu vurguluyordu. Rektörlük görevimde, Cumhuriyetimizin değerleri ve kazanımlarının korunması için yapılanlar ve bunların karşılığında uğradığım saldırıların gelecek kuşaklara aktarılması gerekli görülüyordu. Çoğumuza göre yaşadıklarımdan alınacak önemli dersler vardı. Yalnız benim için değil, hemen herkes için anıların yazılması kolay değildir. Yazım süreci tamamlanıncaya kadar yılları, günleri, olayları yeniden yaşayacak ve kaçınılmaz olarak derinden etkileneceksiniz. Buna ek olarak binlerce saklanmış bilgi, belge ve tutulmuş günlüklerin dikkatli bir biçimde süzgeçten geçirilmesi gerekecektir. Bütün bu zorluklar dışında yazdıklarınızda duygusal ve kişisel değerlendirmelerin hiç yer almamasına çalışarak, yalnızca gerçeklerin öne çıkarılması koşuluna sadık kalacaksınız. Anılarınızla gerçekler sergilendiğinde, üzülenler, hatta kızanlar olacak. Bu sonuca da katlanmanız gerekecek. Bugün elli yılı aşan meslek yaşamımda, bana kötülük yapmaya çalışanlar da dahil olmak üzere hiç kimseye kızmıyor, bu insanların hiçbirini kötü olarak anmıyorum. Bu kitabı yazarak yeni düşmanlar kazanmayı da gerçekten hiç istemiyorum. Meslek yaşamımda bir hekim ve yönetici olarak sağlık eğitimi ve organizasyonu konularında yetki sahibi bir konumda görevler yapma fırsat ve şansım oldu. Bir akademisyen olarak Dekan Yardımcılığı, Dekanlık ve Rektörlük görevlerini yürüttüm. Asker hekim teğmen rütbesi ile başladığım mesleki yolda, Tümgenerallik ve Gülhane Askeri Tıp Akademisi Komutanlığına, bir akademisyen olarak Rektörlüğe uzanan son noktalara gelme şansı ve mutluluğunu tattım. Doğumun sevincini, ölümün kederini, teselli ya da tedavi edebilmenin kıvancını yüreğinde hisseden biri olarak bizzat tanık olduğum ve yaşadığım olayları sizlerle bu kitap aracılığı ile paylaşmak için çaba gösterdim. Yazdıklarımdan çok daha fazlasını meslek sırrı, kişiliklere olan saygım ve etik kurallar nedeniyle kendime sakladım...

---