Siyasal Bilgiler Okulunda eğitim gördüğüm dönem ikinci Dünya Savaşının son, savaş sonrasının da ilk yıllarına tesadüf ediyordu. Evimiz Ankara'da olduğu ve yazın başka yerlerde tatil yapmak o yıllarda bir hayli lüks olduğu için yazı da Ankara'da geçirirdim. Aynı durumu yaşayanların bildiği gibi, yaz mevsiminde, özellikle o yıllarda, Ankara'da yapacak fazla bir şey yoktu. Sadece futbol oynayıp, bisiklete binmekle uzunca bir tatil dönemi geçmeyeceği için, başka meşgaleler bulmak gerekiyordu. Bu zorunluluk beni Ankara'daki kütüphanelerle tanıştırdı. Sadece okulumuzun kütüphanesinde değil, Ankara Halkevi Kütüphanesinde de yabancı dilde ve benim gelecekte girmeyi düşündüğüm diplomasi mesleğini yakından ilgilendiren çok güzel kitaplar buldum. Bunlar arasında da yabancı ülke büyükelçilerinin emekli olduktan sonra yazdıkları anılar bir hayli ilgimi çekti. Diyebilirim ki bunların hemen hemen tümünü büyük bir zevkle okudum. Büyükelçilerin hizmet yıllarında yaşadıkları ilginç olayları, bunlara değerlendirmelerini de ilave etmek suretiyle yazıya dökmeleri uygulaması beni etkiledi. O sırada sadece diplomat olmaya hevesli bir öğrenciydim. Bu kitaplar yüzünden, eğer Dışişleri mesleğine girebilir ve büyükelçiliğe yükselebilirsem, benim de kitaplarım okuduğum büyükelçiler gibi anılarımı yazmam gerektiğine karar verdim. Dışişleri Bakanlığına girdikten ve meslekte belirli bir tecrübe edindikten sonra, uluslararası ilişkilerimizde görev alan kişilerin, yaşadıkları, içinde aktif bir şekilde rol aldıkları olayları anılar şeklinde kaleme almalarının öğrencilik yıllarımda tahmin ettiğimde ötesinde önem taşıyan bir hizmet olduğuna kanaat getirdim...

---