Kentleşme ve kentlileşme birbirlerinden ayrı olarak değerlendirilemeyen sosyal ve ekonomik bir dairenin iç içe geçmiş iki halkası gibidirler. Yakın tarihlere kadar pek fazla önemsenmeyen bu iki konu, endüstri devrimi ile birlikte toplumları silkelemeye başlamış ve akıl almaz sorunların patlamasına neden olmuştur. Buhar, petrol, elektrik, atom gibi enerji kaynaklarının birbiri ardı sıra bulunması, bu enerjilere bağlı tekniklerin gelişmesini ve üretimin çeşitlenip, zenginleşmesini sağlamıştır. Böylece yaşı bilinmeyen ihtiyar dünyamızın, çok kısa bir süreç içerisinde altı üstüne getirilmiş, bitmek bilmeyen bir hırsla, toplumların dünyaya egemen olma güdüsü şahlandırılmıştır. İki yüzyıl önce, dünyalı için geri dönülmesi olanaksız bir koşu başlamıştır. Günümüzde bu koşu, toplumların ekonomilerini, sosyal yapılarını felce uğratan, başıbozuk bir kovalamacaya dönüşmüştür. .Göğüslenecek ip nerede, ne kadar uzaklıkta bilinmiyor... Bu bilinmeyen ipi kim göğüsleyecek hiç bilinmiyor... Ama öylesine bilinen bir gerçek var ki, o da, dünyalının bu korkunç, acımasız koşuda, kendi kendisini tüketmekte olduğudur. Dünya'nın neresinde olursa olsun insanlık alabildiğine ilerlerken gerilemekte ve gelişip, büyüdüğünü sandıkça küçülmektedir! Evet, teknolojinin yarattıklarına akıl sır ermiyor. Dün olamaz denilen şey bugün olabiliyor. Dün inanmadığımız bir olay bugün olağan sayılabiliyor. İnsanlık her bakımdan çığ gibi büyüyor, dünyaya sığmaz oluyor fakat geride neleri bıraktığına dönüp bakmıyor bile. Daha da ilginci, dün, bugünün dünyalısını hiç, ilgilendirmiyor! Oysa dünden bugüne değişen yalnızca bilim ve teknik. İnsanın özünü oluşturan duygular, sevgiler, nefretler, ihtiraslar, acılar ve mutluluklar olduğu gibi yaşıyor. Dün, Roma'yı yakıp, alevler karşısında şarkı söyleyen Neron ile bugün Uganda'yı mezarlık haline getiren İdi Amin'in iç dünyalarında pek fazla ayrıcalık yok... Dün, balıklara altın saçan deli İbrahim ile, bugün som altın kenefte hacet gören Şah arasında da farklı bir şey yok...

---