Günümüz dünyası, eskiden görülmedik bir şekilde yeni arayışlara gebedir. Enformasyon toplumu olma yolundaki ülkeler aralarında çok yönde etkileşimlere açılmakta, bunun sonucu olarak da olumlu veya olumsuz bir takım sosyo-kültürel şekillenmeler ortaya çıkmaktadır. İnsanların karşılıklı anlayış zeminlerinde karşı karşıya gelmeleri, aralarındaki ortak çizgilerin bulunmasını kolaylaştıracak önemli bir aktivitedir. Nitekim iletişim imkânlarının kolaylaşması, ülkeleri ve insanları birbirine o denli yaklaştırmıştır ki, Japonların milli yemeği Sasuki Amerika ve İngiltere'de toplum genelinde yayılma gösterirken. Japonya'da da Amerikan Hot Dog'ı aynı kaderi paylaşmaktadır. Basit planda yemek kültüründe görülen bu etkileşim, kendini diğer alanlarda da hissettirmektedir. "Kişi tanımadığının, bilmediğinin düşmanıdır" demişler. Çağımız, enformatik cehalete izin vermeyecek kadar şeffaflaştığı için, insanların birbirini tanıması, anlaması, birbirlerine olan yakınlığını da artırmaya namzet görülmektedir. İşte bu bağlamda, son bir kaç on yıldan beri duymakta olduğumuz, evrensel kültür birliği doğrultusundaki görüşler, medyanın da inkâr olunamaz katkısıyla tahakkuk etme boyutlarında tırmanma kaydetmektedir. Milli dini değerlerin erozyona uğratılması, tasvip edilecek bir husus olmamakla birlikte, bütün dünyayı bekleyen ortak tehlikelere karşı, biz Müslümanlar, Müslüman olmayan dünya ile hangi konularda işbirliği yapabiliriz? Mesela, ateizm, pornografi, uyuşturucu ve benzeri tüm dünyayı tehdit eden tehlikelere karşı neler yapabiliriz? İsrafil'in Sur'u üfürmeden önceki dünyamızın şu son günlerindeki evrensel hastalıklara nasıl çare bulabiliriz? Şahsi kanaatimize göre, İslam'ın tasavvufi boyutta algılanışındaki dışa açık, itici olmayan cezbedici tavır, daha açık bir deyişle Mevlana Celaleddin Rumi'nin "Ma bera-yı vasl kerden amedim, Ma ne-bera-yı jasl kerden amedim" (Biz birleştirmeye geldik, ayırmaya değil) şeklinde formüle ettiği tavır, bizim için çıkış kapısı olabilir.

---