“Aydınlık için yazı yazılacak!”. Bir süredir duruyor arkası yapışkanlı sarı kağıtla soyunma odamdaki masanın aynasına iliştirilmiş not. Cuma akşamları 19.30 suları karşısına oturduğumda yüksek sesle okuyorum. Evet, biliyorum, diye yanıtlıyorum yüksek sesimi. Ne zaman, diye düşünüyorum... Cumartesi, pazar gene burun buruna-yız o sarı kağıtla. Pazartesi vınnn turne! Perşembe gecesi dönüyorum Bizans'a. Öbür cuma akşamı gene karşılaşıyorum “Aydınlık’a yazı yazılacak!” uyarısıyla. Yazmak istemiyor değilim. Yazı masasına oturacak vakti bulamıyorum. Ve fakat Hayati Asılyazıcı hocaya söz verdim. Yazmak zorundayım.
Bu perşembe ikindi vakti döndük İzmir’den. Derhal oturdum bilgisayarın başına söz konusu yazıyı yazmak üzere.
Beş satır yazdıktan sonra, yazdıklarımı okudum, içinde bir suç unsuru var mı, diye. Yok! Fakat içinde suç unsuru olmasa da suçlanabiliyorsun! Hukuk çok çamsakızlaştı...

---