Kanserin adli tıp bakımından tetkiki memleketimizde belki de ilk defa ele alınmış bir mevzudur. Umumiyetle, kanserden bahsedildiği zaman ilk akla gelen onun teşhisi ve tedavisi olmuş ve sosyal bakımdan kanseri tevlit eden hadiseler ve bu hadiselere sebep olan şahısların mesuliyet dereceleri ve zarara uğrayan şahsın maddi ve manevi tazminatı ve kanserli hastanın hukuki durumu ve tutumu ikinci planda bırakılmıştır. Biz bu yazımızda ikinci planda tutulan mevzuları ele almak istiyoruz. Kanser ve adli tıp mefhumu yanyana geldiği zaman adli hekimin aklına iki mesele gelmektedir. Bunlardan biri kanser vakalarında hekimin mesuliyeti ve diğeri de kansere sebep olan hadisenin mes'u1iyet derecesinin tayini ve şahsın hukuki durumudur. A - Kanser vakalarında hekimin mesuliyeti oldukça büyüktür. Malum olduğu veçhile umumi tıpta herhangi bir hastalığın teşhisini koyabilmek için klinik radyolojik, patolojik ve laboratuvar muayenelerini yapmak kaide haline gelmiştir. Vücutta meydana gelen herhangi bir tümöral teşekkülün tam tetkikini yapmadan yalnız makroskopik ve klinik bulgulara istinat ederek radikal müdahalelere geçmek kanaatimizce büyük bir hatadır. Bu hatadan meydana gelecek olan ölüm veya kusurlar hekimin mesuliyetini mucip olmaktadır. İşte bu mesuliyetten tamamen kurtulabilmek, maddi olmazsa bile vicdani huzura erişebilmek için yukarıda sayılan muayeneleri yapmak veya yaptırmak ve bilhassa her tümöral teşekkülün biyopsisinde ısrar etmek lazımdır. Tam tetkikatı yapılmadan kanser teşhisi konarak cesaretle ampüte edilmiş meme, rektum, kol ve bacak gibi organ veya uzuvların ikinci muayenelerinde kanser bulunamamakta ve bu gibi haller hekim için üzüntü ve hasta için de bir maluliyet teşkil etmektedir. Şurası muhakkaktır ki hekim, her yaptığı işte hastasına faydalı olacağı kanaatindedir. Bu kanaat, meslek ve sanatındaki muvaffakiyeti ve çalışma hayatındaki cesaret ve tecrübesinden doğmaktadır.

---