Plastik kupalarda yüzerdi sarışın gözlerin 
Güzeldin kahkaha çiçeği kadar 
Ah! Lâra, bütün gün’ah’ım sendin 
Ben, beklemenin yorgun düştüğü bahar! 

Kan gibi yüzünün aktığı karanlıklardan
Dalgalanır, tapınaklarına girerdim
Bir intihar mangası kurşuna dizerdi beni 
Zulamda ilkgençliğim, terlemiş bıyıklarım 

Çıkmaz aşklar sokağında buluşmuştuk 
Hisar’dı, kalbim titrerdi akşamüzerleri
Fulya ve kış kadar imkânsızdık 
Kurtarılacak yerleri kalmamıştı yalnızlığımızın 

‘Ah Lâra, hayat ne sahiciymiş meğer
Hep iyi el bekledim bu son elime kadar’
Seni kumarda kaybettiğimi sanıyorlar 
Bilmiyorlar bir intiharda kaybettiğimi.

---