Macar yazarlarından Molnar Ferencz bir öyküsünde gördüğü bir düşten söz açar. Bu düşe göre kahveyi bulup ortaya çıkaran Molnar Ferencz'in ta kendisidir. Ferencz düşünde kahve ile çörek yiyerek çok iştahlı bir kahvaltı yapmıştır. Sözde yeryüzünde bu biçim kahve içip, çörek tıkınan kendisi imiş sadece. Kimse kahve nedir bilmiyormuş daha. Ferencz kendi kendine şöyle der: - İnsanlar şu bulguyu haber alırlarsa, kahve dünyada en çok içilen şey olur. Yüz milyonlarca kişi günde birkaç kez kahve içer. Bu düşünce ile kalkar, bir bankaya gider. Banka bu gibi bulguları işletmek için para veren bir kurumdur kendisine göre. Banka genel müdürüne bulgusunu anlatır: - Dünyanın öbür ucuna kimi adamlar göndereceğiz. Onlar orada alçak alçak bir takım fidanlar bulacak. Bunların üzerindeki tanelerin olmuşlarını toplayacaklar. Madenden bir kap içine bunları koyup kavuracağız. Taneler simsiyah kesilecek ve bir koku yayacak. Bu yarı yanık taneleri ezip toz haline getireceğiz. Sonra bir kabın içine su doldurup kaynatacağız. Bu suyun buharını o siyah toz içinden geçireceğiz. Buhar oradan geçtikten sonra soğuyup su olunca kara bir renk alır. Daha sonra bir tür memeli bir hayvanın dişisini tutarak, hayvanın yavrularını beslediği o beyaz sıvısını, bir çeşit işkence sayılabilecek yapma bir yöntemle çekip alacağız. Bundan başka, toprağa kalın bir bitki dikeceğiz. Bitki yeterince kalınlaşınca topraktan çıkaracağız. Dilim dilim kesip suya daldıracağız. Tatlı bir sıvı elde edilecek. O zaman kök sudan çıkarılıp atılabilir. Kalan suyu da buharlaşmaya bırakacağız. Kabın dibinde esmer renkte, cam gibi şeyler görülecek. Bunları alıp kırarak, özel bir yöntemle beyazlatacağız. Sonra topunu yeniden birleştireceğiz. Ama bu elde ettiğimiz topağı da yeniden küçük küçük küpler halinde parçalayacağız. İşte bu küçük küplerden ikisini o siyah-beyaz, bitkisel-hayvansal su karışımı içine atacağız. Eriyinceye kadar bekleyip sonra tümünü birlikte içeceğiz...

---