Serdar Öztürk'ün kitabına ilişkin olarak ilk söylemem gereken ciddi bir emek ürünü olduğudur. Son yılların önemli çalışmalarından biri olarak değerlendirileceğinden hiç kuşkum yok. Ama bu kitabın başka önemli bir yanı daha var. O da her alanda tüketimin, taklitçiliğin ve uluslararası egemen güçlere aracılık etmenin ön plana çıkarıldığı günümüz koşullarında, ülkemizdeki gelişmeleri özgün biçimde açıklamaya çalışmasıdır. Bu övgüyü hak eden önemli bir noktadır. Serdar Öztürk kahvehanelerin gelişimini, siyasal iktidarın uyguladığı politikaları ve bunların nedenlerini ayrıntılı biçimde ortaya koymaktadır. Çabası 1930'lu yılların toplumsal tarihinin yazılmasına çok önemli bir katkıdır. Bundan böyle basmakalıp formüllerle Tek Parti Dönemi'nin toplumu baskı altına almaktan başka bir amacı ya da politikası olmadığı söylenemeyecektir. Tersine toplumsal sorunları yeni bir toplum ve birey yaratmak üzere özenle izlediği ve koşullara uygun politikalar belirlemeye çalıştığı gerçeği daha iyi anlaşılacaktır. Bu da yakın tarihimizin gelişmelerinin doğru yorumlanmasını sağlayacaktır. Serdar Öztürk'ün çalışması bilim dünyasında giderek egemen olan paradigmanın dışındadır. Ve iyi ki öyledir. Çünkü Ulusal Kurtuluş Savaşı ve onun büyük önderi Mustafa Kemal'i karalamak ya da unutturmak çabalan olağanüstü biçimde artmıştır. Tek Parti Dönemiyle ilişkin bütün gelişmeler, değerler küçümsenmekte, bu dönemin uygulamaları "faşist" olarak nitelendirilmektedir. Ve bunlar faşizmi geliştiren, dünya halklarının başına bela eden, bugün de bunu evrensel politika haline getirmeye çalışan ülkelerin beklentileri doğrultusunda gerçekleştirilmektedir. Bu çok acıklı bir durumdur. Bilimsel özgürlük ve üniversite özerkliği ülkenin sorunlarım anlamak ve açıklamak yerine tarihe, halka ve geçmişe karşı haksız ve yanlı açıklamalar yapabilmenin aracı haline gelmiştir. Fikir sahipleri bilgi sahiplerini etkisiz kılmaya çalışmaktadır.

---