1933 sonrasında Nazi Almanya'sında kovulan Alman bilim adamları sayesinde, genç Cumhuriyet'in üniversite reformunu gerçekleştirmesi mümkün oldu. Geçersiz pasaportlarına karşın onlara kucak açıldı. Öte yandan tiyatro ve müzik alanında da kurumlaşma mümkün oldu. Almanya'daki felaket, yeni Cumhuriyet'e tam da aradığı fırsatı sunmuştu. Wiedmann'ın deyişi ile, "İstanbul Üniversitesi kısa zamanda en büyük ve en iyi Alman Üniversitesi" haline geldi. Frankfurtlu Tıp bilimcisi ve Yurt Dışındaki Alman Bilim Adamları Yardımlaşma Cemiyeti Başkanı Philipp Schwartz'ın raporu, 1933'ten sonraki Türkiye göçünün şimdiye kadar yayınlanmamış bir belgesi niteliğinde. Schwartz bu çalışmasında, Yardımlaşma Cemiyeti'nin oluşumu, Almanya'dan kaçıp, göçe katılan kişiler, onların dilsel ve kültürel zorlukları, İstanbul'daki tıp, milli iktisat ve felsefe fakültelerinin kurulmasında üstlendikleri rol, karşı çıkışlar ve zorluklarla başetmeler, siyasi gelişmeler, Türk Hükümeti'nin tutumu, bir ülkeyi insan ve toprak olarak tanıma ve daha birçok şeyi doğal ve keskin bir şekilde dile getiriyor ve okuyucuya anlattığı dönemi yaşatıyor. Raporun önüne, Türk Göçü'nün arka yüzünü aydınlatması bakımından, Helge Peukert'in girişi de eklenmiştir.

---