Fethin gerçekleşmesine gerek dualarıyla gerekse cephede cenk ederek destek olan dervişler, şehrin Müslüman kimliğe bürünmesine önemli katkı sağlayarak sadece fetih esnasında değil, her dönemde İsanbul’un önemli kilit taşları olmuşlardır.
İstanbul’un manevî hayatında yaşanagelen birçok geleneğin kaynağını tekkeler oluşturmuştur. Muharrem ayında Hazret-i Hüseyin için dökülen gözyaşının, kandil geceleri yapılan zikirlerin, bayram sabahları oluşan coşkunun kaynağında hep tekkeler bulunur. Toplumun her kesiminden insanın rağbet ettiği bu tekkeler, fakir insanlarla zengin insanları bir çatı altında toplayarak sosyal kaynaşmanın zeminini oluşturmuştur. Tekke levhalarının en meşhurlarından olan Edeb Ya Hû ifadesi bu müessese-lerin gerçek görevlerini de ziyaretçilere hatırlatmaktadır. Dünya hayatının hengâmesini bir yana bırakarak, nefsini terbiye etmeye niyetlenen ve günahların, insanı hilkatinden uzaklaştıran etkisini azaltmaya çalışan fertlere tekkeler hep iyi bir sığınak olmuştur.
Yüzyıllar içinde, farklı tarikatlere bağlı 500’ün üzerinde tekke lÜanbulda faaliyet göüermiştir. Her tarikatin nefsi terbiye metodu birbirinden faklı olsa da müşterek noktaları kâmil insan yetiştirmektir. Tekkelerdeki bu çeşitlilik öyle bir hal almıştır ki aynı sokakta birden fazla tekkenin faaliyet göÜermesi, ayrışan bir toplumu değilfarklılıklarına kıymet veren çoğulcu bir toplumu üretmiştir.
İstanbul’un 100 Tekkesi kitabının, şehrin derinliklerine yolculuk yapmaya meraklı kâşiflere güzel bir rehber olacağına ve bu harikulâde şehrin manevî hayatına ışık tutan mekânları keşfetmenize yardımcı olmasını temenni ederiz.

---