İstanbul'da yüzlerce tarihi köşk ve konak var. Doğrusu binlerce demeyi çok isterdim. Bu köşk ve konakların en yoğun olduğu yerler ise Adalar, Kadıköy ve Üsküdar. Hususiyle Avrupa tarafı, çok fazla göç alması, iş merkezlerinin hep bu tarafta yoğunlaşması hasebiyle hızla taşlaşmış ve tarihi konaklardan, köşklerden mahrum kalmış durumdadır. Asya tarafında ise Üsküdar ile Kadıköy, Adalar'dan sonra en fazla köşkün ve konağın bulunduğu ve korunduğu ilçelerdir. Bu yüzden kitaptaki köşk ve konakları seçerken en çok bu üç ilçeden seçim yaptım. Motorlu taşıtların dahi alınmadığı Adalar'da tarihi köşklerin, İstanbul'un diğer mekânlarına nazaran daha iyi korunmuş olduğu aşikâr. Fakat bunlarda bile, yıkılıp yerine apartman yapılanlar, kat ilave edilenler, bakımsızlıktan çürüyenler bir hayli fazla. Kitapta yer alan köşk ve konakları seçerken şu metodu takip ettim: Tarihi olanlar ilk tercihimdi. Bir şahsın birkaç köşk ve konağı varsa en önemli ve en görkemli olanı anlatıp, diğerlerinden de aynı yazı içerisinde kısaca bahsettim. Bazı köşkler çok güzel fakat hakkında hiç bilgi yok; bazılarında da bilgi çok fakat ortada köşk yok. Her iki durumda da bahis mevzuu yapıyı kitaba almadım. Tek bir köşk müstesna: Zürafalı Köşk. Onu da, köşklerin yıkılıp yerine apartman yapılmasıyla neler kaybettiğimizi gösterebilmek için aldım. Bir sarayın ünitesi olan köşklere de kitapta yer vermedim. (Topkapı Sarayı'na bağlı olan Bağdat Köşkü, Revan Köşkü, Çinili Köşk hatta Alay Köşkü. Yıldız Sarayı'na bağlı olan Şale Köşkü, Malta Köşkü, Çadır Köşkü. Beylerbeyi Sarayı'na bağlı olan Sertap Köşkü, Ahır Köşk gibi.) İstanbul'un muhtelif semtlerinden köşk ve konaklar almaya çalıştım. Lakin tarih, bilgi ve estetik yönü ağır basanlara, semt gözetmeksizin öncelik

---