Orda Bir Köy Var Uzakta
Arnavutköy (1954-1964)

Önce saymasını öğrenelim...
Ena...diyo... tria... tesera.. .pende...

Arnavutköy adını ilk duyduğum zaman bu semtte Arnavutların oturduğunu sanmıştım. Gerçi Arnavutların kimler olduğundan, ne yapıp ettiklerinden de haberim yoktu ya. Sekiz yaşındaydım. Ankara’dan İstanbul’a yeni taşınmıştık. Babam Necati Zileli, subaylık mesleğindeki tüm iddialarını ve general olma hevesini bir yana bırakıp İstanbul’a yaptırmıştı tayinini. O zaman elli dört yaşındaydı ama nedense bir kalp hastalığı vehmine kapılmıştı. Yanında devamlı Trinitrin denen kalp ilacını taşırdı. Öyle sanıyorum ki, İstanbul’a taşınmamızdaki belirleyici etken buydu. Peki ya Arnavutköy? Efendim, bu semt de Boğaz’m iyot kokusunu en iyi alan yerde bulunuyordu. Özellikle Akmtıbur-nu’na çıkın, yüzünüzü denize çevirin, püfür püfür esen Boğaz rüzgârıyla iyot kokusunu bir güzel içinize çekin. Ne kalp hastalığı kalırdı ne bir şey...

---