Bu roman, bir Ulunay eseridir.
Rahmetli Refi’ Cevat Ulunay’la dosttuk. Yaşlarımız uymazdı. Her ne kadar benim için imzaladığı kitaplarında “Kafadarım” demişse de kafalarımız uymazdı.
Ama dostluk, bu iki uyuşmazlığa inat, kocamandı. 1950’lerde, birlikte çalıştığımız gazetedeki odasına beni sık sık çağırır, kendi eliyle çay pişirir ve uzun uzun söyleşirdik çaylarımızı yudumlarken.
Bir tarihi yaşamıştı.
Yanarım onun “Bu gözler neler gördü” isimli yazısının bölük pörçük edilişine.
Yalan söylemesi için sebep yoktu. Yazılarımı sevdiğini sık sık tekrarlardı. Anılarım anlatırdı. Yaşadığı devrin özelliklerinden söz ederdi. Ve sonunda, “Senin o akıcı röportaj üslubunla bunları kaleme alsan, okuyucunun elinden bırakamayacağı eserler yaratırsın...” derdi.
Sayılı Fırtınalar isimli eseri, yaşadığı devrin izlenimlerini taşır. Yazdıklarım ve yazmadıklarını, söyleyişlerimizde ortaya döker ve “Bunları not al... Filanca adamla da konuş... Sonra, zamanı gelince kullanırsın...” nasihatinde bulunurdu...

---