Bu mektuplar üç sene evvel gitmiş olduğum İstanbul'un güzel güneşli günlerinin zevkini çıkardığım sıralarda yazmış olduğum mektupların genişletilmiş, tafsilatlı birer şeklidir. Oraya, hava tebdiline ve istirahate ihtiyacı olan kocamla beraber Sefaret Kâtibi oğlumuzu görmeye gitmiştik. Oğlum hala orada aynı vazife ile İngiliz Sefaretinde bulunmaktadır. Her ne kadar onun yazmış olduğu mektuplar bizde o ülkede çok enteresan şeyler görme ümidini yaratmış idiyse de, Boğaziçi'nin sonsuz güzelliği ve İstanbul şehrinin iç ve dış kısımlarında bulunan tarihi abidelerin ilginçliği bizim için tamimiyle bir sürpriz olmuştur. İngiliz Sefiri olan Sir Clare Ford ve bütün Sefaret erkânı bize karşı büyük bir sevgi ve yakınlık gösterdiler. Zat-ı Şahaneleri Sultan Abdülhamid'de bize pek az seyyaha nasip olan büyük lütuflarda bulundular. Türkiye'de kaldığımız üç ay zarfında bize her yerde refakat eden bir Saray yaverinin sayesinde pek az kişinin görebileceği şeyleri gördük ve birçok şeyi de en iyi şartlar altında gördük. Onun resmî üniforması hiç bir bahşişin açamayacağı kapıları bize açmıştır. İstanbul'un kalabalık sokaklarından geçerken yahut bir camiyi ziyaret ederken veya daha tenha ve terkedilmiş Bizans kalıntılarını gezerken, herhangi bir korku veya tehlike fikri aklımızdan bile geçmemiştir. Oradan ayrılırken bir gün tekrar dönme ümidi ve arzusu içinde idik. Bu mektupları bastırmamın asıl gayesi de başka insanların tatillerini bu güzel beldenin tatlı havası içinde Boğaziçi'nin harikulade manzaralarını seyrederek geçirmeleri idi. Fakat geçen seneki son gelişmelerden sonra, bu büyük arzularımızın tahakkuk edebileceğini pek zannetmiyorum. Bu mektuplardan bazılarının kocam tarafından yazılmış olduğu görülecektir. OCAK, 1897 GEORGINA MAX MÜLLER

---