İstanbul'da Yeme içme Sanatı'nı ilk kez 1995'te yayınladığımızda yeni bir maceraya başlıyorduk. Önde gelen Batılı kentlerde bulunan iyi bir restoran rehberinin İstanbul'da bulunmayışı bize göre önemli bir eksiklikti. Bu nedenle yola çıktık. Birçok dosttan akıl fikir alarak ilk baskısını hazırladık Ve inanılmaz bir ilgi ile karşılandık. Aradan geçen yedi yıl içinde birçok restoran kapandı, birçok yenisi açıldı. İstanbul'da hiç olmayan İtalyan restoranları, Japon restoranları pıtrak gibi kentin her bir köşesini sardı. İstanbulluların yeme zevkleri değişti. Boğaz kıyısındaki salaş balık restoranları "upmarket restaurant" oldu. Kumkapı'nın, Çiçek Pasajının çalgılı meyhaneleri Etiler'e uzandı, dedikodu dergilerinin av alanı oldu. Bu arada bu kitabın ilk baskısını yayınladığımızda kitap sadece 242 sayfaydı ve 659 restoran içeriyordu. Geçen yıl yayınladığımız 7. baskı ise 455 sayfaya çıkmış, içerdiği restoran sayısı ise fast food şubelerini saymazsak 1400'e ulaşmıştı. Bu durumda bir farklı yaklaşım gerektiğine karar vererek, formatımızı biraz daha değiştirdik. Bölgelerimiz gene aynı kaldı. Ama her bölgede gidilmesini özellikle tavsiye ettiğimiz restoranlar hakkında daha ayrıntılı yazılar yayınlarken, diğerlerinin sadece adlarını, adres ve telefonlarını vermekle yetindik. Peki, tavsiye edilecek restoranları nasıl belirleyecektik7 Bu kritik bir soru idi... Bu noktada bu konuda zevkine, hakemliğine güvendiğimiz dostlarımıza başvurduk... Aralarında Atok İlhan, Tuluy Ergönül, Güngör Uras, Nursen Gündüz, Monik ve Jeri Benardette gibi hem damak tadına düşkün, hem de çevreyi gezen bu konuda önemli bilgisi olan dostlarımız yardıma koştu. Onların da katkıları ile çoğumuzun üzerinde görüş birliğine vardığımız bir liste oluştu. Bu listede yer alan restoranları da daha geniş tanıttık. Bir sonraki aşamamız ise bunu daha da geniş bir grubun katkılarıyla daha da yaygınlaştırmak ve böylece tavsiye edilecek restoranlar konusunda daha yaygın bir zemin oluşturmak...

---