İSTİHBARAT ŞEFİ, diğer gazeteleri göden geçirdikten sonra, tekrar kendi gazetesini önüne çekti. Sinirli bir hareketle, ağzındaki sigaradan, gazete üzerine düşen külleri üfledi ve sigarayı söndürdü. Sonra masa üzerine koyduğu sağ elinin şahadet parmağını birkaç kere acele acele masaya vurdu. Sanki bu hareketi ile beyninin içindeki düşüncelere, seri bir istikamet vermek istiyordu. Evet; Kıbrıs'a muhakkak birini yollamaları icap ediyordu. Son bir hafta içinde çeteciler yine 5 Türkün ölümüne sebep olmuşlardı. Sonra biraz ilerde duran kâğıtlar arasından bir telgrafı alarak okudu: "Ağır sanayi krallarından Walter Morgan yatı ile İstanbul yolunda Stop İstanbul'da kalmadan Karadeniz'e geçecek Stop Yeni ortağı Ray Hovarda da kendisine refakat ediyor Stop. Demirperde memleketleri ile de bir anlaşma yapabilirler Stop Napoli'de gazetecilerle konuşmadı Stop" Telgrafı bitirdikten sonra tekrar sinirli sinirli elini masaya vurdu. Ve sigarasının biraz evvel dökülmüş olan küllerinden geriye kalanları da hırsla üfledi. Telgrafın tarihine, belki on defa bakmış olduğu halde, tekrar baktı ve: - "Yarın sabah geliyor" diye söylendi. Saat sabahın sekiziydi. İstihbarat Şefi, epeyi seyrekmiş olan saçlarını sıvazladıktan sonra, bir milimetre dahi çarpılmamış olan kravatını kolalı yakası içinde biraz daha sıkıştırdı. Ve dişleri ile dudaklarını kemirmeğe başladı. Bu sefer her cümleye yeni yeni manalar vererek düşünüyordu. Bu adamla muhakkak görüşülmesi icap ediyordu. Ve yine muhakkak yapılması icap eden bir iş vardı: Kıbrıs'a bir muhabir göndermek. Günün meseleleri bunlardı. Gerçi dün işlenen cinayetin faili bugün hala bulunamamış ve muhalefet partisi liderlerinden biri de seçimlerin ilk nutkunu bugün verecekti ama esas meseleler bu ikisiydi. Patronla görüşmeyi aklından geçirirken bir sigara daha yaktı ve Amerikalı ağır sanayi krallarından Walter Morgan'ın Demirperde memleketleri ile ne gibi ticari bir anlaşma yapabileceğini düşünmeğe başladı...

---