Şiir, benim, birinci dereceden akrabamdır. Yağmur yağsa, dolu vursa, tipi boran olsa; ikinci dereceye asla düşmez. Netameli bir familyayız biz. Giz içinde giz taşırız. Toprak damar damar, bir katman katmanız. Uzun, uzak patikaların yolcusuyuz. Söz-şiir polenlerimizi bırakarak yol alırız. Ama ne yazık ki, geri dönme şansımız azdır. Gidersek azalamayız. En sevindirici yanı budur. Şiir, ömre bedeldir. Verdiklerini taksit taksit verir, alacaklarını peşin ister. Varsın olsun...

---