Dünyada, sınırları içinde 2 kıtanın yer aldığı tek şehir olan, imparatorluklara başkentlik etmiş, hâlen de Türkiye Cumhuriyetinin ekonomik başkenti durumundaki İstanbul şehri, yüzyıllardan beri göç alan bir çekim merkezi olmuştur.
Göç, İstanbul'u beslemiş, hatta bir bakıma yaratmıştır. Ancak, son yıllarda, yurt içinden ve dışından gelen, bir taraftan gittikçe artan, diğer bir taraftan kalitesi günden güne bozulan göç, İstanbul'u yaşanmaz hale getirmiştir.
Şehrin su kaynaklarının, yerleşim alanlarının kapasitesini aşan, cadde ve sokaklarının bir taraftan trafik sıkışıklığı ile fonksiyonlarını görmesini engelleyen, diğer taraftan da uyuşturucu ticareti ve kapkaççılık başta olmak üzere birer suç alanı haline getiren göçün mutlaka taşınabilir hale getirilmesi kaçınılmaz bir hal almıştır. 4 dakikada bir kişinin, elini kolunu sallaya sallaya geldiği, bu kuralsız - kontrolsüz göç mutlaka sınırlandırılmalıdır.
Bunun için de, bir taraftan hukukî - İdarî, diğer taraftan ekonomik - sosyal tedbirleri belirlemek, düzenlemek ve ciddi olarak uygulamak gerekmektedir.
Ekonomik - sosyal tedbirler, belki daha tercihe değer olarak algılanabilir. Ancak bunların etkilerini göstermesi 10 - 15 yıl gibi oldukça uzun bir zaman, düzenli ve aralıksız bir şekilde uygulanmasına bağlıdır.
Nüfusu 12 milyonu bulan ve 4 dakikada 1 kişi temposu ile, kuralsız, kalitesiz, hatta kanunsuz göç almaya devam eden İstanbul için, sadece ekonomik -sosyal tedbirlerle yetinmek, etkin çare olmaktan çıkmış durumdadır...

---