İstanbul’un yağmurlu Sonbaharında güneşli pırıl pırıl nâdîde bir gündü 19 Kasım 1959. Şu satırları karaladığım bugün gibi, hatırlıyorum o anı, aynı heyecanı şimdi tekrar yaşıyorum.
Asil Milletimizin benliğinden sökülüp atılması mümkün olmayan, herşeyin güzeline ve en iyisine sahip olma arzusunun tabiî sonucu olarak ilk Yüksek İslâm Enstitüsü, İstanbul Yüksek İslâm Enstitüsü kapılarını öğrencilerine açacaktı ve bu mutlu hadisede öğrenciler adına ben, bir numaralı öğrenci sıfatıyla konuşma yapacak, hissiyâtımızı dile getirecektim.
O gün, 22 yıl önce 19 Kasım 1959’du. Bugün 15 Şubat 1982. Aradan 22 yıl geçti. Artık bugün Yüksek Öğretim Kanunu gereğince, diğer yüksek okullar gibi, Enstitümüz de YÖK’ün vereceği karar istikametinde yeni bir şekil alma durumundadır. Nitekim YÖK başkanlığı alacağı karara esas teşkil edecek bilgi ve belgeleri resmen istemiş bulunmaktadır.
22 yıl önce ilk öğrencileri adına o günkü hissiyâtı dile getirme görevini ifa eden genç öğrenci, bugün aynı müessesenin müdürü sıfatıyla enstitünün şimdiki imkanlarını ve mensuplarının hissiyâtını ilgililere aktarma görevini yüklenmiştir...

---