Öyküyü anlatanın kaçıncı kez bu otobüslere binişiydi, saymamıştı, bilmiyordu. Bildiği bu insanları çok iyi tanıması, onlardan biri olması idi. Bu kez, bu Temmuz sıcağında onları anlatmayı düşündü; ne çıkardı ortaya? Biraz düşününce hiç de iç açıcı bulmadı anlatılabilecekleri. Kimisi iğrençti! Korkunçtu kimileri de. Sonun tatlı bittiği, yapay Yeşilçam senaryolarına benzemeyecekti kuşkusuz; ama kaskatı bir olumsuzluk, karamsarlık içinde gözleyen bir bakışın keskinliğini de taşımayacaktı. İster iğrenç, ister katı, sevimsiz olsunlar bu koltuklardaki kişilerin tümünü tanımıştı o. Yaşamlar vardır, daracık bir çevrede küçücük bir bakış açısından görür dünyayı. Yaşamlar vardır, çok geniş çevrelerde kördür, sağırdır. Küçücük çevresini zenginleştirmeye çalışan, çevresini elinden geldiğince kollayıp buna renk katmaya çalışan, amaçlar edinen, buna yürüyen yaşamlar vardır.

---