Gündüzün aydınlığını ve güneşini severim Ayakta tek başına seyreylerim dünyayı Sesler çoğalır azalır sinirlendiğim de olur Ben bu şiiri en iyisi gündüz yazayım derim Yarın meyhanede öğle sıcağında hem içerim hem yazarım Belki çalgıcılar gelmez olsun yine de bir şenlik kurarım Bazen aklı başında bir felsefeci kadın da düşlüyorum Bu koca kentte boşanan boşanana ten uyuşmazlığından Gündüz gözüyle rüzgârı, dalgaları yağmuru görürüm Uykuyu düşünmem uyanıklık hoşuma gider Gündüz külahlı gece silahlı gerçek değildir Gün ışığında hareketlenir yeryüzü Gündüz güneş egemendir dünyaya Sabah doğuşunu akşam batışını hep izlerim Büyük pencereli odama kapanırım divanıma uzanırım Duygusallığım başlar hayaller kurarım Daha çok renk görmek için gündüzü seçmeli Gökyüzü yeryüzü mavidir burada Yağmur görülmemiş bir biçimde yağar Bulutların çoğu hareketlenir boşlukta Işığı tutmak için sabır ister Beyaz temiz ve hızlıdır Kar halindedir yerinde Yayılırken çeşitli biçimler alır Bu odada pencereler çatıdan ışık alıyor Yağmur yağıyor göğün rengi kapalı bulutlarla Hep ışık arıyorum gündüze bayılıyorum Güneşin tutulmasını istemiyorum Gök gürlemesi ile yıldırım aşkına tutuluyorum Işık hızı ile bir yol arıyorum Resimlerde daha çok nü'lerde aramışımdır ışığı Uykuyu hiç düşünmemiştim gündüzleri En uzun gün yirmi bir haziran güneşin açılımı çok aydınlıktır Kahkaha çiçeği bir de gündüz yırtıcıları bizim sokaktadır Devriâlem gezisi ile dünyadaki ışığın ölçüsü düşünmektir Nedir kültürdür sanattır yaşamaktır dolu dizgin Sesler alçalıyor yükseliyor Sinemalarda film mercekle üç boyutlu Bilgisayarın çok gelişmiş biçimiydi

---