İstanbul kurulduğundan bu yana durup, oturmamış ki. Devamlı değişimin içinde. Göçler gelmiş, göçler gitmiş. İnsanlar yaşamış, nesiller değişmiş. İstanbul hep değişiklik göstermiş. Gün olmuş güzel günler geçirmiş. Gün olmuş doğasını katletmişler. Gün olmuş insanlar toplu olarak göç etmişler. Ama dünyada başka bir İstanbul yok. Biraz benzeri de yok. Pek çok boğaz var. Hiçbirinin yerleşimi İstanbul'a benzemiyor. Güzelliği de benzemiyor. Boğaza inat bir de Haliç var. İki de denizi var. Biri "masum" ve uysal Marmara, biri hırçın Karadeniz. Nasıl başka örneği olabilir ki. Temelinde özenle kurulmuş, içinde gölleri, dereleri, barajları var. Biz ne kadar kıymet bilmesek de o kendini korumasını biliyor. Binin bir Kadıköy-Karaköy vapuruna, Kız kulesine gelince bir bakın Marmara'dan yukarı... Hayır, bizim tüm çabalarımıza rağmen bozamamışız bu güzel kenti. İstanbul değişime devam ediyor. Şimdi yükselme devri. Kent dev kulelerle yukarı doğru yükseliyor. Mimarlar meydan okuyor doğaya. İleriki yıllarda daha da yükselecek. Siluet değişiyor. Pekiyi bu iyi mi? Bilemem. Bana göre kentin sosyoekonomik yapısı. İnsanın psikolojisi daha önemli. Bu kentte yaşanır mı? Değişim oralarda da hızla devam ediyor. Bakıyoruz, kıyaslıyoruz. "İyiye gitmiyor" diyoruz. Gitmeli. Başka yolu yok. Burası İstanbul'sa ve İstanbul bir dünya kentiyse değişim insanların mutluluğunda birleşmeli. Nasıl? Ben İstanbul'daki değişimin bir kesitini gündeme getirdim. Mutlak sizin de ilave edecekleriniz vardır.

---