Tanrı, insan ve doğa el ele verip bir şaheseri yaratmıştır. Bu şaheserin adı İstanbul'dur. Konumu ile uzak ve yakın plandan görünüşleri ile bu müstesna toprak parçasında farklı kültürler yüzyıllarca el ele, omuz, omuza, yan yana yaşamışlar, ortak duvarlarla biri diğerinden ayrılan, cami, kilise ve sinagog gibi kutsal yerlerini, ibadethanelerini bu kentte inşa edip, kültürlerinin yanında inançlarını da buluşturmuşlardır. İstanbul'u, farklı insanların, farklı kültürlerin yanında farklı inançlarının da buluştuğu bir yer haline getirmişlerdir. Roma İmparatorluğu'nun tek merkezden yönetilemeyeceği kadar genişlediği bir dönemde doğuda da kendisine ikinci bir başkent arayışı içine girildiği günlerde, küçücük ve susuz bir yerleşim yerini seçerek bugünkü mega kent haline gelişinin öyküsü kitapta işlenen bir konudur. Ama İstanbul'un yer olarak seçiminde, gelişiminde, uğruna büyük mücadeleler verilmesinde temel unsur denizdir, deniz ticaretinin odak noktasında olmasıdır ve tabiatıyla boğaz ve onun korunmalı doğal limanı olan Haliç'tir. Deniz Kuvvetleri'nin İstanbul'un fethinden itibaren Osmanlı İmparatorluğu'nun yaşamı boyunca oynadığı rolün büyüklüğü tartışılamaz. Denizde güçlü olduğu zaman İmparatorlukta güçlü ve müreffeh olmuştur. Donanmanın ana üssü de bugünkü Azapkapı'dan Hasköy'e kadar uzanan kuzey Haliç'tir. Bu bölge de yine Donanma varlığı ile gelişen Kasımpaşa'dır. Bu itibar ile İstanbul'un tarihi, Deniz Kuvvetlerimizin tarihi ile iç içedir. Birbirinden ayrılmaz bütünleyicilerdir. İstanbul; kuruluş öykülerinden itibaren Bizans döneminde, Türkler tarafından fetih öykülerinde, Osmanlı İmparatorluğu döneminde toplum yapılarıyla, yaşam tarzlarıyla, depremler, yangınlar, ayaklanmalar ve su sorunlarıyla İmparatorluklar başkenti olarak, Cumhuriyet döneminde ise artan göçler ve yarattıkları sorunlar ile yine de güzeller güzeli bir kent olarak kalabilmiştir.

---