YAKLAŞIK BEŞ-ALTI YIL ÖNCE, KOLLARI SIVADIĞIMIZDA VE KONUYU ARA-
mızda ilk değerlendirişimizde, her ikimizin de usunda belirgin, kesinleşmiş düşünceler yoktu. Bildiğimiz tek şey, bir kurum olarak İETT, bir kent olarak İstanbul konusunda kaynakların, ya yetersiz ya da gereğinden çok dağınık olduğu, bu kaynakların anlamlı, ölçünlü bir bütünlük taşımadıkları, araştırmacı ya da ilgilinin hep yeniden, sıfırdan başlamak zorunda kaldığıydı. Belleksizlik; kurumsal, yerel kaynakların yanı sıra ulusal, giderek evrensel kaynak yitimine de yol açıyordu. Bunu seziyor, yüzlerimiz acıyla kasılıyordu..
Ne yapabilirdik, yapmalıydık?
Mutfakta çalışan insanlar olarak, bir yaklaşım sağlayabilir, kaynakları üç başlık altında toplayarak, derleyebilir, eleştirisini yapabilir, yorumlayabilirdik. O andan sonra önümüzde çözülmeyi bekleyen soru; bu ana başlıkların ne olacağıydı. Biz İstanbul’a ve İstanbul ulaşımına hangi başlıklar altında katkıda bulunabilirdik?
Arayışlarımızın daha başında kuramsal (teorik) sayılabilecek bir konu kendini dayattı. Soruyu ortaya koyarken önce bu soruyu dille biçimlemeli, kavramlarını oluşturmalı, var olan kavramları da doğru kullanmalıydık. Öyleyse dilden, ulaşımın terimlerinden işe başlamak gerekiyordu. İşte çalışmalarımızın ilk ayağını, bu nedenle, Türkçemizde ve ulaşım alanında büyük bir gereksinim duyulan, Kentiçi Ulaşım Terimleri Sözlüğü0 oluşturdu doğallıkla. Kavramlar gelişigüzel kullanılmamalı, uluslararası içerikle uyumlu olmalı, ülkemizin sektöre bağlı insanları ortak evrensel terminolojiyi kullanmalıydı.
İkinci aşamada, İstanbul’u konu yapan sayısız kaynağa özgün bir katkıda bulunabilir miyiz, sorusuyla hesaplaştık. 

---