İstanbul senin dilinden anlamadığı gibi başkası da anlamaz senin dilinden; çünkü aynı dili kullananlar birbirlerinin dilini bilebilir. Güven'in bu ilk kitabı, gönül diliyle söylediği, şiir tadındaki hikâyelerden oluşuyor. Peyami Safa duygusallığında yazmış hikâyelerini, sade bir dille duygularını sunuyor bizlere.
Güven bana öykülerini getirdiğinde onun bir hikâ-yeci olacağmı anlamıştım. Nahif ve derin bir inceliğe sahipti bu hikâyeler. Şiirle de yakından ilgilenmesi, onları daha da derinleştiriyordu. Eski edebiyat geleneğimizdeki mecaz ve sanat dilini iyi biliyordu Güven. Bu dilden de yazabiliyor; kendini anlatabiliyordu.
Bu hikâyeler, senin dilini kısa zamanda edebiyat dünyasmda tanıtmaya yetecektir sanırım. Dili iyi kullanmış ve anlatımı sevi için kılmışsın. Bu çalışma azmi ve bu yürek sende varken hikâyelerin arkasını, diğerleri takip edecek ve sonsuzluk diliyle seni duyuracaktır başkalarına. Başta, kendin gibi gençlerin tercümanı olacak hikâyelerin...

---