“2010 yılı Avrupa Kültür Başkentleri”nden biri olan İstanbul, geçmişinde de bu özelliğini uzun süreli taşımıştı. Avrupa’ya, Bizans’ın ve OsmanlI’nın başkenti olarak kültür ihraç etmiş, pek çok sanatsal değeri götürmüştü.
Bugün görece olarak değerini yitirse de, inancım her zaman bir başkent olarak kalacağı yönündedir. Beceriksiz yöneticilerin acemi davranışları, kurnaz müteahhitlerin yap-sat anlayışları, örgütlenmiş sermayenin güçlendirdiği popüler değerler, İstanbul’un bugünkü panoraması olabilir. Ama 8.000 yıllık bir tarihin bu kendini bilmezlere teslim olacağını hiç zannetmiyorum.
Tarihinde pek çok ilke öncülük etmiş bu kent, orglarıyla da binlerce yıl öncesinin gözdesi olmuş. Bu nedenle “İstanbul ve Orgları” projesi değerli sanatçı Leyla Pınar tarafından sunulduğunda hemen kabul ettim.
Proje, sadece bugün gerçekleştireceğimiz, konser, sergi ve kitap etkinlikleriyle sınırlı kalmayıp; ruhuyla, önümüzdeki günlerin gelişimlerine kapı açacak özelliklerdeydi. Leyla Pınar’m rüyalarını gerçeğe dönüştürecek bir farkındalık yaratmayı amaçlıyordu. Bu rüya aslında son derece sade, olası bir şeydi. O, bu kentte eskiden olduğu gibi orglar çalınsın, genç, yetenekli besteciler, organistler bu eski çalgıya çağdaş yorumlar getirsin, konserler düzenlensin ve kent, içinde orgu da olan çağdaş bir konser salonuna sahip olsun.
Bu rüyaya hayırlar olsun demeyecek kimsenin olmadığından eminim. Umarım bu girişim, bu rüyanın gerçekleşeceği günlerin ateşini yakar.
Ali Akdamar Sanat Yönetmeni Assos Vakfı Başkanı

---