İSTANBUL ÖNCESİ YALNIZLIK VE BİR MEDİNE DİLENCİSİ
Senesini yitirdiğim, birkaç dakikalık ömür,
ve yüzündeki astara inat bir tebessümle olsun ayrılık,
ve her gidiş seninki gibi umut dolu ve
Hiç ayrılmamaya yeminli bir mekan taşısın şarkılarda...
Her gece ya da birkaç gündüz belki
İlk keresinde zor bir sabahtır gözlere,
ki unutma daha ne sabahlar doğacak...
Seni anımsatan bu boynu bükük sözlere
Git, gitmek için bir mutlu an kolla kendi ntızannda
ve git, giderken en vefalı yanını bırak yanımda
Bilirsin hep çocukluktum ve yaşına
Hürmet bir Türkçe’yle.sakındım lafımı
Ve okumadığım kitap anektodlarıyla
Geçtim dostluk sınavını
ve sen gidiyorsun bir hayırsızın
uykusuz gözlerindeki sabah gibi,
ve gidiyorsun bir sefilin gök kubbesini yanacak ah gibi...

---