Dört-beş yaşlarında iken annem babam, elimden tutup konserlere götürürlerdi beni.
Bir küçük orkestra anımsıyorum on-on iki kişilik. Başlarında da ufak boylu bir adam vardı. Tatlı tatlı çalarlardı, süslü, kocaman salonlarda.
Geçenlerde annemin eski resimlerini karıştırırken bir broşür geçti elime. Kapağındaki fotoğrafa baktım... Bu benim o zamandan beri hiç unutamadığım küçük orkestra... İSTANBUL ODA ORKESTRASI... Yöneten Dr. Hâmit Alacalıoğlu...
Dikkatlice karıştırdım broşürü. Sanırım 63-64 yıllarında basılmıştı. O zamana kadar çaldıkları salonlar, çaldıkları eserler, aldıkları eleştirilerden pasajlar...
Sordum:
“Anne bu orkestra şimdi çalmıyor mu?”
“Sanmam!” dedi annem. “En son radyoda bir yayınlarını dinlemiştim. Ama yıllar oluyor...”
Ansiklopedileri karıştırdım. Pek bir şey bulamadım. Yalnız Gelişim Hachette 95 Genel Kültür Ansiklopedisinde Çok Sesli Türk Müziği konusunda birkaç satır yazı ve resimleri vardı. O kadar... (Gelişim Yay., 3020-3023.)
Bizdeki müziğin geçmişini karıştırmak benim hastalıklarımdan biridir... Merak ettim. Öyle ya! Ne olmuştu bu orkestraya?

---