MARMARA DENİZİNDEKİ ADA
Tok düdüğünü öttürmesiyle birlikte vapur Kadıköy iskelesinden kalktı ve Marmara denizine doğru açıldı. Effie önünden akıp geçecek İstanbul'u seyretmek üzere ayaklarını tırabzana dayayarak yerine kuruldu. Babasıyla birlikte dışarıda oturmuşlardı, vapurun bordası boyunca uzanan dar sıranın sonuna. Vapurun bu tarafı, tarihî yarımadayı geçerlerken Ayasofya’yla Sultanahmet Camii’nin minarelerinin ve Topkapı Sarayı'nın istihkâmlarının göründüğü manzarayı gözler önüne serecekti.
Galata’daki Bakanlık’ta sabah koşturmacalarının ardından, hele ki yanlarında bilgisayar donanımıyla Kadıköy’ü arşınlamalarından sonra denize açılmak iç açıcıydı. Borda sırasındaki diğer insanlar çay içiyorlardı. Bazılarının elinde susamlı simit vardı; lokmalar koparıp vapurun yanı sıra süzülen martılara atıyorlardı.
Vapur tam da sarayın ve camilerin bulunduğu yarımadadan geçmekteydi. Effie’nin babası, Marcus, manzarayı ıskalamasın diye onu dürttü. Hık demiş birbirlerinin burnundan düşmüşlerdi; sarışın, narin ve ecnebi kılıklıydılar. Kız on dördündeydi ve üzerinde bir tişörtle şort vardı, ayağında da espadriller. Adamın kılığı ise, gümüş çerçeveli gözlüğü, frak gömleği ve hâkî pantolonuyla âlimliğine yaraşır gibiydi.
Şehirden uzaklaşıp da Marmara Denizi’nin açık sularına çıktıklarında vapura yunuslar katıldı, bir dalıp bir çıkarak yanı sıra yüzdüler. Vapur tam güçle ilerlese de eşlik etmekte hiç zorluk çekmiyorlardı. Kız beş tanesini saydı...

---