FRANSIZ SOKAĞI: Yokuştaki Avrupa (Sayfa 36) Gazetelerin bu kadar diline düşmek, başka hangi sokağa nasip olmuştur acaba? Bu ay köşe yazarlarını, entelektüelleri birbirine düşüren Cezayir Sokağı'ndan bahsedeceğim. Galatasaray Lisesi'nin arka duvarının hemen karşısında yer alan, toplam uzunluğu 150 metre kadar olan bu sokaktaki evler, bildiğiniz gibi onarıldı; boyası, badanası yapıldı; restoran, kahve, butik, antikacı dükkânları olarak kiraya verildi. Kıyamet önce isminden koptu. Kimilerine göre, Cezayir Sokağı nasıl Fransız Sokağı'na dönüştürülürdü?. Tarih sayfalarına bakılırsa, Fransa sömürgesi Cezayir'i uzun yıllar boyu ezmiş, bitirmişti. Zavallı Cezayir, Fransa'ya karşı ikinci yenilgisini, Beyoğlu'ndan Tophane'ye doğru inen küçük bir sokakta almıştı. Günlerce bu konu işlendi. Yazarlar köşelerinden birbirlerine sert kelimeler fırlattılar. Sonra, sokağın başına konan elektronik arama aleti konu edildi. Bir sokağın girişinde, insanların üstünün başının aranıp aranamayacağı üstüne çekişmeler yaşandı. Yazarlar ve okurları ikiye bölündü. Kimi bu terör ortamında aramanın normal olduğunu savundu. Bazıları ise herkese ait bir sokağın girişindeki arama taramaya şiddetle karşı çıktılar. Ben bu sokağı anlatırken, tüm bu kavgalardan uzak durmaya çalışacağım. Yalın bir şekilde Cezayir Sokağı'nın bugünkü görünümünü ve çevresinde geçmişte olup bitenleri anlatacağım. Öncelikle şunu belirtmekte yarar görüyorum: Bu yazıya başlamadan önce, bu sokakla ilgili bir bilgi bulabilme umuduyla birçok kaynağa başvurdum. Ama benimki nafile bir çabaydı. 150 metrelik bu dik yokuş hakkında pek fazla bir bilgiye ulaşamadım. İstanbul'la ilgili her şeyi yazan Reşat Ekrem Koçu bile bu sokağa rağbet etmemişti. Ünlü İstanbul Ansiklopedisi'ndeki şu bilgi kırıntısıyla yetinmek zorunda kaldım: "CEZAYİR SOKAGI - Beyoğlu merkez nahiyesinin Firuzağa Mahallesinde, Bostanbaşı caddesi ile Hayriye caddesi arasında olup, üzerinde aynı adı taşıyan bir çıkmaz vardır...

---