BAŞ YAKAN SARAY (Sayfa 80) - İbrahim Altuğ, Hakan Ezilmez Şenlikler günlerdir sürmekteydi. Kâğıthane kıyıları Sadabad eğlencelerini epeydir yaşıyordu. Şehirde şerbetçiler halka ücretsiz şerbet dağıtıyor, müzisyenler günlerdir susmuyordu. Maket gemiler ve toplarla İstanbul'un fethi canlandırılıyor, maytap gösterileri geceleri süslüyordu. Hokkabazlar, zenneler, akrobat cambazlar İstanbullular'ın gönüllerini fethetmişlerdi sanki. Harcanan paranın ise haddi hesabı yoktu, eşi görülmemiş bir sünnet düğünü ve eğlenceleri düzenleniyordu. Bu arada dedikodular alıp başını yürümüştü, Sultan Süleyman'ın şehzadelerinin sünnet düğününden daha görkemliydi bu seferki. Düğün sahibi Kanuni Sultan Süleyman'ın veziri ve damadı "Makbul" İbrahim Paşa idi. Oğlunun sünneti için bir servet harcamaktan kaçınmamış, ancak kendisini çekemeyenler hemen padişaha koşmuşlar ve "sizden daha varlıklı olduğunu göstermek istiyor bu adam" demişlerdi. "Zaten bu servetin kaynağını açıklayamayacaktır Hünkârımız" gibi suçlamalar padişahın da bundan rahatsız olmasını sağlamıştı. Düğün süresince her akşam verilen ziyafetlerden birinde bunu damadına sorma ihtiyacını hissetti. "Ne demek olur bunca debdebe ve ihtişam, paşa?" dedi padişah, "dedikoduları duymaz mısın?" Vezirinin cevap vermesini bile beklemeden bütün sorularını sıralamaktı amacı Kanuni Sultan Süleyman'ın, "Halk bu servetin neden harcandığını ve kaynağını merak eder. Daha birkaç ay önce benim şehzadelerimin sünnet düğünlerinden daha gösterişli bir tören hazırlama cüretini nereden bulduğunu sorar bütün saray ileri gelenleri". İbrahim Paşa duraksamadı bile. Tek bir hatasının sonu olacağını biliyordu belki de ama gene de kararlığını kaybetmedi. "Hünkârım" dedi sakince, "hatırlarsanız, şehzade efendilerimizin sünnetlerinde sizin baş konuğunuz bu kıymetsiz kulunuz, yani bendenizdim. Ama benim oğlumun sünnetinde ise benim baş konuğum devletli hünkârımız, yani sizsiniz. Konuğumun ağırlığı altında ezildiğimi takdir edersiniz Sultanım. Gerekirse konuğum için tüm servetimi harcamam gerektir, bu da yetmezse mütevazı konağımı satıp, gene de konuğumun şerefi ve adına...

---