Ülke coğrafyasının yaklaşık %1'ine, nüfusunun da %13'üne sahip olan İstanbul ilimizin ülke içinde ayrı bir önemi bulunmaktadır. Bu önemi; iktisadi, sosyal, kültürel ve siyasi yapısındaki nisbi avantaj ve farklılıklarından kaynaklanmaktadır. İstanbul'un sahip olduğu avantajları, onun cazibe merkezi haline gelmesine ve nüfusunun çok hızlı bir şekilde artmasına neden olmuştur. Son yıllarda, nüfusu her sene orta büyüklükteki bir şehir kadar artan İstanbul'un tarım yapısının ülke geneline göre farklı bir yapı arzetmesi de kaçınılmaz olmaktadır. İstanbul'daki tarımsal yapı ve faaliyetlerin ülke içindeki konumu oldukça zayıf bir durum arz etmektedir. Bu çalışmada İstanbul'un tarım yapısı; tarımsal araçlar ve gereçler, tarla ürünleri, meyveler, sebzeler ve hayvanlar itibariyle ele alınmaktadır. Bu anlamda, İstanbul'un tarımsal yapısı ana hatlarıyla aşağıdaki gibi özetlenmiştir. Tarımsal alet ve makina miktarı zaman içinde ülke geneli ve İstanbul'da önemli bir artış göstermemekle birlikte, ilkel tarımsal araç ve gereçlerin payının azaldığı görülmektedir. Ancak, tarımsal araç ve gereçlerde İstanbul'un payı oldukça düşük olup % 1'lerin altındadır. Diğer taraftan, tüm tarla ürünlerinin ekildiği alan 1928-1996 döneminde ülke genelinde 6.910.742 hektardan 18.321.732 hektara, İstanbul'da da 38.600 hektardan 94.237 hektara yükselerek yaklaşık 2 katlık bir artış göstermesine karşılık, İstanbul'un ülke içindeki payı %0,5'ler civarında kalmıştır. Tarla ürünlerinin toplam üretim miktarı ise yıllar itibarıyla artmıştır. Nitekim toplam tarla ürünleri miktarı 1928-1996 döneminde ülke genelinde 3.830.795 tondan 55.872.322 tona, İstanbul'da ise 36.972 tondan 217.972 tona yükselmiştir. Görüldüğü gibi, İstanbul'un ülke genelinde gerçekleştirilen tarla üretimindeki payı zamanla azalmıştır... Doç. Dr. Sedat Murat

---