İstanbul'un kartpostallarında yer alan, vazgeçilmez simgelerinin; Boğaz Köprüsü'nün, Galata ve Kız Kulesi'nin, Yeni Cami'nin, Haydarpaşa'nın suluboyayla yapılmış bir fon hissi yarattığı bu fotoğraflarda sembollerle insanlar yer değiştirmiş. Fotoğraf çekerken, "Pardon biraz çekilir misiniz? Arkanızdaki binanın fotoğrafını çekeceğim", diye ricada bulunan herkes var bu fotoğraflarda; bu kez başroldeler. Sait Faik'in, Firuzan'ın, Tomris Uyar'ın kahramanlarına benziyorlar. Durum hikâyelerindeki kahramanların o naif, mütevazı, kendi halinde kişilerin; poz vermeden, fotoğraflarının çekildiğinden habersiz, "Çekiyorum, gülümseyin!" ihtarından uzak, içinde köyler kasabalar barındıran bir şehre dağılmış kendi hikâyelerini yaşarken yansıyan görüntüleri, bakanı da peşine takıp kendi öyküsüne tanık ediyor. Kitaptaki fotoğraflar, yakalanmış anlar olmaktan çıkmış; sayfayı çevirdiğinizde de akmaya devam ediyor sanki.

---