İSTANBUL’DA BİSİKLET Mİ?
İnternette çok sevdiğim bir video var. Karadeniz’de bir oto pazarında, yerel televizyon muhabiri, satıcıya “Oto pazarında bir artış var mı?” diye soruyor. Satıcı, artış sorusunu artist olarak anlıyor ve “Artist mi? Artist ne arar la pazarda? Biz burada araba alıp satıyoruz. Artist bize gelmez” diye saydırmaya başlıyor.
İzlemediyseniz, arama motoruna “oto pazar, artist” yazın göreceksiniz. Çok eğlenceli.
Siz de “Bisiklet mi? Bisiklet ne arar la İstanbul’da? Biz burada araba alıp satıyoruz” diyenlerden misiniz?
O zaman fena halde yanılıyorsunuz. Çünkü İstanbul bir bisiklet şehri olmaya doğru gidiyor. Yüzlerce bisiklet grubu, binlerce sürücü “yer açın, biz de varız” diye yollara dökülüyor. Yarışlar, şenlikler düzenleniyor; dergiler, kitaplar basüıyor.
Elinizdeki kitap da şehrin bisikletle tanışıklığına katkıda bulunmak için yazıldı.
• •
Raflarda, İstanbul’u yürüyerek anlatan çok sayıda rehber kitap var. Ama bildiğim kadarıyla bisikletle anlatan bir kitap yok. Oysa bisiklet, çok verimli bir icat olduğu için şehrin en “kuytularına” kadar gitme imkânı veriyor.
Bu kitap da diğerleri gibi, şehrin “bildik” yerlerinden başlıyor, Çatalca’nın, Silivri’nin, Şile’nin köylerine uzanıyor. Yolculuğu hem mekânda hem de zamanda yapmaya gayret ediyor. Bazı yerlerde yavaşlıyor, bazı yerlerde hızlanıyor. Yol üstünde bir bisiklet hikâyesine denk gelirse biraz dinleniyor.
Bugüne kadar yazılmış bütün İstanbul kitapları gibi bu kitap da eksik. Konu 145 ülkeden daha kalabalık bir şehir olunca böyle olması kaçınılmaz.
İstanbul’un yollarını yaramaz bir kedinin oynadığı bir yün yumağı gibi düşünün. İşte o yumağın içinden kendimce en anlamlı parçalan bir araya getirmeye çalıştım. Dolayısıyla dışanda bıraktığım bir sürü ip parçası var. Kimbilir başka birileri de çıkar o ipuçlanyla yeni kitaplar yazar...

---