Konum: İstanbul, Avrupa ile Asya kıtaları arasında köprü görevi gören, bunların birbirine en çok yaklaştığı iki uç üzerinde kurulmuş bir şehirdir. Bu uçlar Avrupa kıtasında Çatalca, Asya kıtasında ise Kocaeli adını alır. Şehir kuzeyden Karadeniz, doğudan Kocaeli, güneyden Marmara ve Bursa (Yalova ilçesi) güney-batıdan Tekirdağ ve kuzeybatıdan Kırklareli ili sınırları ile çevrilidir. Şehrin adını aldığı ve Haliç ile Marmara arasında kalan yarımada üzerinde bulunan asıl İstanbul mevkii 253 km2, bütünü ise 5712 km2dir. Ayrıca Armutlu (Bozburun) yarımadasının kuzeybatı kısmı (Yalova ilçesi) ile Marmara denizindeki Adalar da İstanbul iline dahildir. İstanbul'un en yüksek yerleri boğazın doğusunda kalır. Bu kesimde, dayanıklı kayalardan teşekkül ettiği için aşınmanın tesirinden kurtularak, etrafına göre yüksekte kalmış tepeler vardır. Bunlar arasında en yüksek olanı Aydos'tur. Kartal'ın kuzeydoğusunda yükselen bu tepe 537 m'dir. Üsküdar-Şile yolu üzerinde bulunan ve gösterdiği özel şekil dolayısı ile Çataldağ adını alan dağın Beykoz ve Kanlıca arkasındaki yükseklikleri 300 m civarında olan tepeleri bulunur. (Karlıdağ 329 m, Göztepe 285 m, Üsküdar'ın doğusu ile Küçük Çamlıca'da 229 m,'lik tepeler.) Boğazın batı kesiminde yükseklikler daha azdır. Burada yaylanın yüksekliği, doğuda olduğu gibi 100 m civarındadır. Bu arazi üzerinde çok küçük tepeler serpilmiştir. Bunların yüksekliği güneydoğudan kuzeybatıya doğru gidildikçe artar. En yüksek noktalar Çatalca ilçesi sınırları içinde bulunur. Istranca dağlarının son tepeleri bu ilçenin kuzeybatısına sokulur. Bu kısımdaki Karacadağ'ın yüksekliği 487 m'dir. Bitki Örtüsü: İstanbul çevresinin bitki örtüsü, Akdeniz iklimi bitkilerini andırır. Bölgede en çok görülen bitki türü makidir. Bu bitkiler uzun ve kurak bir yaz mevsimine kendini uydurmuştur. Fakat iklimin özelliği dolayısı ile tepeler çıplak değildir. Yer yer görülen ormanlık alanların en önemlisi kentin 20 km kuzeyindeki Belgrat Ormanı'dır.

---