İSTANBUL, fethi çok uzun süren bir maziyi temizlediği için o kadar göz kamaştırıcı bir vak'a olmuştur ki birçok gözler, bir süre fethin o tarafına bakmış ve hala bakmaktadırlar. Vakıa 1453 yılının 29 uncu Mayısı, son İmparator Kostantin Dragazes, Topkapı'nın - içeri taraftan biraz sağında - maktul düştüğü saat, Bizans İmparatorluğu tarihe gömülmüştü. Kapanan çok uzun bir devirler ve asırlar silsilesiydi. Bizans kurulduğundan battığı tarihe kadar 1125 sene geçmişti. İstanbul'u, Roma'nın yeni merkezi olsun diye, kuran, büyük Kostantin, farkında olmaksızın, din, dil, hars, ahlak ve meşrep farklarıyla, yeni bir imparatorluğa payitaht olarak hazırlamış oluyordu. Büyük Kostantin'den sonra "Şarki Roma İmparatorluğu' daha sonra "Bizans İmparatorluğu' diye anılan devret onun eseriydi ve 1125 senelik bir ömür sürmüştü. İstanbul fethinin tamamıyla sona erdirdiği bu tarihi birçok Avrupa tarihçileri daha ileriye götürürler, çünkü Avrupa'nın Asya'ya doğru büyük İskender'le başlayan ve Roma ile devam eden sürekli galebesini esas tutarlar. Bu galebenin 1071'de Malazgirt meydan muharebesiyle sona erdiğini, bundan sonra artık Asya'nın Avrupa'ya doğru yürüdüğünü görürler. Malazgirt'ten sonra Selçuk'un Marmara'ya, Adalar Denizi'ne ve Akdeniz'e yürüyüşünü tasvir eden bazı Bizans müverrihleri, Türklük o zaman İran'a hâkim olduğu için Türk orduları diyeceklerine İran orduları tabirini kullanırlar. Mesela: "Farslar yahut Acemler Konya'ya girdiler... Sivas'a girdiler... Üsküdar'a kadar geldiler...' gibi cümleler yazarlar. Bu Bizans müverrihlerinin eserlerini, son zamanlarda, Avrupa dillerine tercüme edenler, satırlar arasında, "Farslar – Acemler' tabirlerinin yanına bir kavis açarak "Türkler' diye izahlı bir tashihte bulunur…

---