Ben Tanrı Zeus'un oğlu Dionysos. Siz beni şarap ve eğlence tanrısı olarak tanırsınız. Bir elim yağda bir elim balda sanırsınız. Bütün suç babamın. Beni karısı Tanrıça Hera'dan değil Kadmos'un kızı ölümlü Semele'den yapmış. Ana tarafımdan Manisa / Bozdağ'dan yani sizin oradanım. Hani "seni anandan doğduğuna pişman ederim" derler ya, ben anamdan doğamadım bile. Ama yine de doğduğuma pişman ettiler. Bu kıskanç Hera, Zeus'u anam Semele'den kıskandığı için kandırıp gerçek yüzünü göstermesini isteyince babam Zeus da her zaman birlikte dolaştığı binlerce şimşek ve yıldırımla kendisini görünür hale getirmiş ve bana yedi aylık hamile olan anam Semele herhalde kısa devre yapan bir yıldırım isabetiyle sizlere ömür. Babam hemen davranıp beni anamın karnından çıkartıp baldırına yerleştirip orada büyütmüş. Onun için bana "anadan olma, babadan doğma" olarak "iki doğumlu" anlamına gelen Dionysos adını takmışlar. Antik Yunan boyunca hep bu adı kullandım ama Romalılar babama Jupiter, bana da Bacchus demeyi yeğlediler. Benim durumuma daha da uyan ad "piç"ti ama bereket versin kimsenin aklına gelmemiş. Bir gün yolunuz Perge Tiyatrosu'na düşerse, tiyatronun kalıntıları arasında babamın baldırından benim nasıl doğduğumu ve ondan sonraki hayatımın bazı evrelerini tasvir eden bir dizi kabartma eser görebilirsiniz. Şimdi, bu Hera denen kadın, o kadar kıskanç ki anamın ölümünden sonra da benim yakamı bırakmadı. Nereye gidersem gideyim beni takip etti ve yok etmek istedi. çoğu kez elinden kurtulmayı başardım ama bir gün Hera'nın emriyle Titanlar beni yakalayıp parçalara ayırıp bir kazanda kaynattılar. Bereket versin Kybele (Sibel) benim kalbimi saklamış da beni hemen diriltti. İnsanın babasının tanrı olması işte böyle durumlarda işe yarıyor. Benden sonra bir de İsa gelmiş. İsa'nın da babası Tanrı'ymış, anası da benim anam gibi bir fani ama babası onu hala diriltmemiş...

---