- Ya Hazreti Bey! Ya Hazreti Bey! - Kaç kişidir gelenler? - Zeyl el-cerat... Zeyl el-cerat… : Yer gök insan kesilmiş, üstümüze yürüyor... Karanlık bir köşede remil bakan bir bedevi, uçuşan kumların bir yapıp bir bozduğu tepecikler, uzaklaşan gölgeler, patlayan İngiliz silahları, makineli silah tertibinden sağa sola saçılan mermiler, kafileden olabildiğince uzaklaşmaya çalışan Arap Musa, yağmalanan hazine... Kanlar içinde sağa sola savrulan insanlar... Derin bir uykuda, iradesinin dışında gezinen hayaller... Uzandığı yerden kalkmaya çalıştı. İlk denemesinde başaramadı. Beyaz ketenden dikilmiş uzun elbisesini toparladı. Çıplak ayaklarıyla boyalı tahtaya basıp biraz dinlendi. Toz toprak olmuş bedenlerin ruhları, etrafında dönüyor gibiydi... Geçmişi bazen ümit dalgaları, bazen de kesif bir sıkıntı olup odasını dolduruyordu. Bir zamanlar, yarısından çoğunu idealleri için kat ettiği dünyayı yeniden görmek isteyen ruhu, bedenine söz geçiremiyordu. Oysa hayalleri... Yattığı odanın boş duvarlarından yankılanıyor, etrafını çepeçevre kuşatıyordu.

---