BÜYÜK AKTÖR YOKLUĞU Eser: Peer Gynt, (Dram 2 bölüm, 16 tablo). Yazan: Henrik İbsen. Çeviren: S. B. Göknil. Sahneye koyan, dekorlar ve kostümleri çizen: Max Meinecke. Koreografi: Rezzan Abidin. Oynayanlar: Muzaffer Aslan, Müfit Kiper, Nedret Güvenç, Fatma Andaç, Kani Kıpçak, Sami Ayanoğlu, Neşet Berküren, Celal Balkır, N. Ayral, Mahmut Moralı v.s. (Şehir Dram Tiyatrosunda) ONDOKUZUNCU Yüzyıl dramına, bütün ağırlığıyla girmiş ve kendinden sonrakilere büyük ölçüde tesir etmiş olan İbsen'in "Peer Gynt" ü, ilk bakışta bir İskandinav efsanesidir. İskandinav halk masallarının renk renk motifleri ile bezenmiştir. Hayal gücüyle akıl, masal ile gerçek sarmaş dolaştır; fakat "İnsanoğlu" nu da anlatmıştır. Batı tiyatrosunda "Kuzey Faust'u" diye de adlandırılan bu şiir dolu dev eser, Norveçli Peer Gynt'ün hayal ile gerçek arası serüvenlerle dolu hayatını, delikanlılık, orta yaşlılık ve ihtiyarlık çağları ile anlatır. Fakat Peer, Faust değildir; o benliğini arayan ve bunu yine memleketinde ormandaki kulübede 'bekleyen Solveig'in yumuşak sevgisinde bulan rastgele bir insandır. Norveçli İbsen'in bu sınırlar dışı İskandinav kahramanını sevebilmemiz, saatlerce süren renk renk sahnelere, değişik şaşırtıcı olaylara Grieg'in ta içten saran müziğine rağmen, rolü oynayan aktörün başarısına bağlıdır. Peer Gynt'ü oynayacak artist, "büyük aktör" olmalıdır. İstanbul Şehir Tiyatrosunda yirmi üç yıl sonra tekrar gördüğümüz "Peer Gynt" ü sahneye koyan Meinecke'nin bütün çabası, bu büyük aktör gerekliliğini azaltmak üzerinde toplanmış; on altı tablonun dekor ve reji çalışmalarında, değişmeleri perdeye ve ışıklara başvurmadan yapması "Peer Gynt" de daha çok bir sinema tekniği kullanması, büyük aktör zorunluğundan az buçuk kurtulmak için. Bu yolda öyle ileri gidiyor ki, dört saatlik dev eserin tek kahramanı Peer Gynt'ü, genç Peer ve yaşlı Peer diye ikiye bölmekten çekinmiyor...

---