Tam üç yıl olmuş kamikazeler hakkında çalışmaya başlayalı üç yıl olmuş, intihar komandolarıyla çalışmaya başlayalı. Tıbbi, dini, belgesel, tarihi yüzlerce sayfa okumuşum, kimyager, psikiyatrist, operacı, hafız, tarihçi, bir çok kişiyle görüşmüşü. Yola çıktığımda fark ettiğim ilk şey, çoğunun görünürde "normal çocuklar" oluşuydu. Ne New York, ne Londra katliamlarında görev alan gençlerin hiçbirisinin alnında "katil" yazmıyordu. Ama şu anda bu acıyı en derinden yaşayan kent olan Gazze'deki "Ruh Sağlığı Merkezi"nin kurucusu İyad Saarj'ın dediği gibi, ortak semptomlarda vardı. Örneğin çoğunun çocukluğunda, baba figürü, gözlerinin önünde aşağılanmıştı, hepsinin içi haksızlık duygusuyla doluydu. Birçoğu ise, sevgi, aşk ve seks konularında "özürlüydü" ve bu, dinle olan hastalıklı ilişkilerine yansıyordu. Zaten onların "normal" görünüşlü oluşları değil mi dünyayı paranoyaya sürükleyen? Bugün tüm Batı başkentlerinde Arapça bir kitap olan ya da yeşil kapaklı bir defterle gezen herkesten korkuyorlardı. Çünkü başını bu yola koyan gençlerin, bele kadar sakallı yada sarıklı gezmelerini, çoğu kez üniversiteye gittiklerini ve gayet modern giyimli olduklarını biliyorlar. Yani toplumsa olgu da, Batılı gençlerin cihada katılması. Kiliseler boşaldıkça camiler dolup taşıyor - ki tabii ki, nefret içermeyen bir ibadet biçiminden korkmak için hiç bir neden yok- gençler İnternet'le "pazara çıkarak" maneviyat arıyorlar. Geçmişte "kitap ve kılıçla" yayılan din savaşları, artık internette ve bomba ile dünyaya ulaşıyor...

---