TARLABAŞI, Dolapdere'deki İstanbul Bilgi Üniversitesi Kampüsü'nden baktığımızda tam karşımızda Taksim'in yükselen binaları, bu binaların gölgesinde buradan göremesek de orada olduğunu bildiğimiz İstiklal Caddesi'ndeki koşturan kalabalıkla Dolapdere arasına sıkışmış olan Tarlabaşı... Kimileri için yıkılması, 'temizlenmesi gereken' bazıları küçük atölye, bazıları ev olarak kullanılan üst üste eski binaların var olduğu Tarlabaşı, ama o tek odadan evlerin her birinde bizi karşılayan başka bir hikaye, yaşam öyküleri... Tarlabaşı'nı anlatmak bir sosyal bilimci için oldukça zor ama aynı zamanda paradigmalarımızı sorgulattığı, yeniden bir düşünme sürecine yol açtığı için oldukça önemli bir deneyim. Yoksulluk, göç, suç ve yıpranmışlık Tarlabaşı'nın gerçeği... Yıkılmaya yüz tutmuş evler, toplanmamış çöplerin ve midyelerin neredeyse kalıcı hale gelmiş kokusu, sokağı evlerinin bir parçası halinde benimsemiş, kedilerle köpeklerle oynayan bazılarının boyu kaldırımlarla eş çocuklar, bizim merkezimizin logosu olan ve bu kitabın kapağını süsleyen binalar arasına asılmış çamaşırlar, onlardan damlayan sular, evlerin altlarındaki ufak atölyeler, midye leğenleri ya da kazanları, marangoz atölyeleri, çay ocakları, ufak esnaf... Tarlabaşı denince aklımıza gelen görüntüler, önyargılar... Hepsi ama hepsi Tarlabaşı'nın bir yüzünü bize anlatıyor...

---