Osmanlı Devleti’nde başlangıçtan itibaren Sıbyan Mektepleri, Medreseler, Enderun Mektebi ve teknik eğitim veren Humbaracı, Topçu ve Mimarân-ı Hassa gibi bazı ocaklar eğitimin ana unsurlarını meydana getirir. Bunlara zaviyelerde sunulan eğitim ve ilmiye ricalinin hanelerinde eğitim amaçlı oluşturulan meclisler de ilave edilebilir. XVIII. asrın ikinci yarısından itibaren ise eğitim alanında mevcutların bir yandan ıslahına gidilirken diğer yandan farklı alanlarda batı tarzı okulların açılma süreci başlar. Özellikle Tanzimat döneminde zamanın ihtiyaçlarına uygun askerî, mülkî, ziraî ve tıp sahalarında uzman insan yetiştirecek kuramların açılması hız kazanır.
1861 yılı Osmanlı Devleti’nde millî ticaret için dönüm noktası teşkil eder. Bu yıl içerisinde esnaf birliklerine asırlarca uygulanan inhisar sistemi kaldırılır. Osmanlı gümrüklerinde ilk kez himaye politikası uygulanmaya başlanır. Osmanlı ticaretinin geliştirilmesine yönelik bu girişimlerin bir başka alanı, ticareti başarılı bir şekilde dünya standartlarına uygun olarak sürdürecek ticaret erbabının yetiştirilmesidir. Bu amaçla yine ı86ı’de Ticaret Nezareti bünyesinde bir ticaret mektebi açılması için çalışmalar başlatılır. Okul faaliyete geçemeden teşebbüs yarım kalır. Bu sefer aynı amaçla Maârif Nezâre-ti’nce 1879 ve 1881 yıllarında iki girişimde daha bulunulursa da sonuç alınamaz.
Eğitim alanında ticaretin geliştirilmesi yolundaki çalışmalar nihayet semeresini verir ve Sultan II. Abdülhamid’in himayesinde 1883 yılında Ticaret Nezâreti’ne bağlı olarak Ticaret Mektebi kurulur. Okul, padişahın adıyla tesmiye edilerek Hamidiye Ticaret Mekteb-i Âlîsi şeklinde adlandırılır. Mektep için kuruluş aşamasında, hedeflenen ticarî gelişmelere uygun çalışmalar yapılmış ve Fransa’nın önemli ticaret okulundan örnek alınarak detaylı ders programı hazırlanıp 1884’te eğitime başlanmıştır...

---